• May 14, 2025
• drpandurangi
• ADMIN
• 0 Comments

ಮೇಲ್ದರ್ಜೆಯ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದವರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಸಂಖ್ಯೆಯವರ ಕನಸು ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮೂಲಕ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗ ಪಡೆಯುವುದು. ಸಿಬಿಐ, ಎನ್‌ಐಎ, ಐಬಿ, ಇಡಿಗೆ ಸೇರಲು ಬಯಸುವುದು. ಇಂತಹವರ ಸಂಕಲ್ಪ ಶ್ಲಾಘನೀಯ. ಆದರೆ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಮನೋಭಾವವೂ ಇರಬೇಕು. ಅಲ್ಲದೇ “ನಾನು ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದ” ಮಾತ್ರ ಇದಕ್ಕೆ ಮುಂದಾದರೆ ಅದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಅಲ್ಲ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಾ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವ ನೂರಾರು ಜನರ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಒಂದು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರ, ಅಸಂವೇದನಶೀಲ ನಡೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಜೀವನದ ಮೇಲೆ ದುಷ್ಟ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುತ್ತದೆ.ಕಳೆದ ತಿಂಗಳು ನವೆಂಬರ್‌ ೩ರಂದು ನಡೆದ UPSC Personality Test (ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ)ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಲಾಯಿತು – “ನೀವು ತಜ್ಞರಾಗಿರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರ ಬಿಟ್ಟು UPSC ಯಿಂದ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಏಕೆ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?” ನಾನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದೆ – “ವೈದ್ಯಕೀಯ ಕ್ಷೇತ್ರದೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ನಡುಗಟ್ಟುತ್ತಿರುವ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು (mental health, public systems, governance issues) ಆಳವಾಗಿ ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ನೀಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚಿರುವ ಸ್ಥಳ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಅದರಿಂದ ಜನರ ಜೀವನದ ಮೂಲ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ಸುಧಾರಿಸಬಹುದಾಗಿದೆ.”ಈ ಇಂಟರ್ವ್ಯೂ ಕಳೆದವರೆಗೂ ನನ್ನ UPSC ಪಯಣದ ಹಿಂದಿನ ಹತ್ತಾರು ಅಂಶಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಳವಾಗಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದು ವಿಭಿನ್ನ ಆತ್ಮಾವಲೋಕನ ತರಿತು – ನಾನು ಈ ಪಯಣವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದೇ ಏಕೆ? ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶ ಏನು? ನನ್ನ ಹತ್ತಾರು ಮಿತ್ರರು, ಪರಿಚಿತರೂ UPSC ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವವರು. ಬಹುತೇಕ ಜನ ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಗಂಭೀರ ತಾತ್ವಿಕ ಗಂಭೀರತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. UPSC ಎಂದರೆ IAS, IPS, IFS ಗಳಂತ ಕೆಲಸಗಳು. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಅಧಿಕಾರ, ಬಲ, ಗೌರವ ಇದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಒಳಗಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹುದ್ದೆ “ಸೇವಾ ಹುದ್ದೆ” – Public Service. ಅದಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಆಂತರಿಕ ತಯಾರಿ, ಮಾನಸಿಕ ಬಲ, ಸಮಾಜದ ಬಗ್ಗೆ ನಿಷ್ಠೆ ಇರಬೇಕು. UPSC ತರಬೇತಿಯೆಂದರೆ ನೂರು ಪುಸ್ತಕ ಓದುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅದು ನೂರಾರು ಜೀವನಗಳನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಸಮಾಜದ ವಿವಿಧ ವರ್ಗಗಳ ನೋವನ್ನೂ ಕನಸುಗಳನ್ನೂ ಅರಿಯುವ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ. ಅಂತದ್ದೊಂದು ದೃಷ್ಟಿಕೋನ, ಧೈರ್ಯ, ಮರುಪರಿಶೀಲನೆ ಮತ್ತು “ಸಾಧನೆಗೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸದೇ, ಸೇವೆಗೆ ಆಣೆಯಾಗೋಣ” ಅನ್ನೋ ಮನೋಭಾವ್ಯ ಹೊಂದಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಅಧಿಕಾರಿಯಾಗಲು ಯೋಗ್ಯತೆ ಬರುತ್ತದೆ.